enne rozema interviewEnne Rozema heeft zijn leven lang korte verhaaltjes geschreven voor een hele reeks blaadjes: ’t Kleine Krantsje - voor Leeuwarden en de wijde wereld er omheen, de Buurtkrant, de Jordaankrant, de Kampkrant van Bakkum, de Bocht en Verzet. Plakboeken vol. Veel over zijn jeugd in Leeuwarden, over zijn voettocht door Europa en later ook over het leven in de Amsterdamse  Jordaan. Dit schreef Enne Rozema voor de Jordaankrant, circa 1986:

Al ben je geen geboren Jordaner, als je hier 35 jaar woont en leeft heb je toch je herinneringen en voel je je een echte Jordanees! In Friesland geboren en mijn vrouw in Mokum, kwamen wij na 10 jaar in de kinderbijs terecht in de Jordaan. Het eerste wat mijn vrouw zei toen wij de Goudsbloemstraat in kwamen: ‘O nee! De huizen komen op je af!’ en nu zitten we er nog. De eerste jaren werden we niet geaccepteerd door de Jordaners maar dat sleet al gauw, Toen mijn dochter geboren was kwam buurvrouw met een biefstuk aan, de moeder moet toch wat opgesterkt! Een ander kwam met zes eieren aan. Wij voelden: ze leven met je mee! Armoede was inslag toen, maar ze gaven!  Langzamerhand kwamen we er een beetje in, vooral dankzij de kinderen, die krijgen hun speelkameraadjes en vaak door ruzietjes op straat: wij onze vrienden.

goudbloemstraatO, het was zo gezellig in de Jordaan, er was nog geen televisie. Zaterdagavond twaalf uur: we doen het raam omhoog, hangen naar buiten, de cafés komen uit, is er altijd wat te beleven, ruzies op straat, donken cafégangers vechten, liggen in hun zondagse kleren te rollen in de goot, onder luide aanmoedigingen van het raampubliek! Daar loopt een dronken kerel, ik schreeuw: zo, dronken tobbe! Hij, een reus van een vent: ‘wat mot je, kom op, sla ik je beurs! Ik kijk wel uit! ‘Ik kom bij je. Slaan ik je in mekaar!’ Rustig boven blijven, de vent schopt kwaad tegen de benedendeur, eenhoog woont ook zo’n driftkikker. Stormt de straat op en in een mum van tijd liggen die twee te rollen in de goot! Wij lachen natuurlijk.

Zondagmorgen gezellig, loopt er eentje met een wollen deken: loterij! voor een duppie heb je kans op een mooie deken! Later komt hij vertellen wie de prijs heeft gewonnen, altijd iemand uit zijn familie natuurlijk. Volgende zondag weer loterij om dezelfde deken! En dan Piet de hardloper, rent de straat op en neer, raapt losse centen op die naar beneden worden gegooid. Altijd was te doen in de straat!

De harmonicaspeler: vaste prik op zondagmorgen, speelt voor een stuiver gevraagde liedjes. En dan klinkt op een stille avond een vrouwenstem, zo helder en mooi: tante Na-hoedendoos heeft eens een keer geen herrie met haar kerel, wat een stem! Een nachtegaal zingt door de Jordaan.

tante naOp een keer vind ik een schild met het opschrift: 50 jaar huwelijk! In de nacht hang ik dat op bij tante Annie. De volgende morgen begint ’t al, alle voorbijgangers kijken en wijzen naar dit schild versierd met een kleurige slinger! Wat is er toch aan de hand vraagt An zich af: iedereen kijkt maar naar boven!? Heel de buurt is in de weer. Men wil al geld ophalen voor een bloemetje. Pas als An even de kleedjes klopt ziet ze de versiering. ‘Klere, dat heeft die linkmiegel van de overkant geflikt!!’

Plezier ondanks armoed, gein elke dag, sensatie als een dronkenlap vierhoog op de dakgoot zich naar beneden wil werpen! Drukte in de hele straat! Ome agent, wel bekend in deze buurt, haalt de man weer in veilige haven. Is er in de straat een droevige gebeurtenis, een begrafenis, gaan overal de gordijnen dicht. Men eert de doden, leeft mee met de nabestaanden en helpt de weduwe.

kermisKermis in de Jordaan! We hebben die avond visite, vrienden die ook wel eens de kermis op willen, eerst maar even een flinke borrel, verhoogt de stemming. Dan is er ineens de weddenschap! De mannen trekken de nieuwste meisjesmode aan: alle kerels allemaal een petticoat aan! En zo de kermis op! Wat hebben we gelachen! Heel de Jordaan achter ons aan! Ja, vroeger kon je nog eens Lachen!! Enkele herinneringen die onvergetelijk zijn! Deze verhalen komen terug op avondjes  als er wat te vieren valt, blijven herinneringen.