digitalepostcardSpitsbergenExpeditie2015JelteBeste neven en nichten,

Hier twee berichten van mij, nu de SEES expeditie bootreis naar Edgeoya afgelopen is en ik weer ‘aan land’ ben in Longyearbyen en weer internet heb, dat was er op de boot niet.
Hieronder ook het bericht dat ik gister schreef, maar toen werkte  het internet niet mee, nu in het ‘Gjestehuset 102’ in Nybyen lijkt het internet wel beter.

Sneeuw, sneeuw sneeuw zie ik, wanneer ik nu naar buiten kijk vanuit mijn kamer. De steile hellingen zijn er behoorlijk wit van geworden, het zicht is beperkt, het sneeuwt gestaag. Langs de gebouwen druppelt water naar beneden van de smeltende sneeuw. Ik ben nog vol van de zeer vele indrukken die ik tijdens de bootreis heb opgedaan. Het was een continu programma. Opstaan, ontbijt, briefing, landing, lezing, recap, praten met mensen van de pers en dan weer opnieuw. Ik heb nauwelijks tijd gehad om even stil te staan. Er was geen internet voor ons aan boord, wel stroom en de batterijladers voor mijn drie fototoestellen, stonden voortdurend aan. Ik was blij deze keer niet gids te zijn. Dan moet je steeds het geweer dragen, de zodiacs varen en aan land vooral ‘berenwacht’ te draaien. Gistermiddag hield Ramsey Nasr een indrukwekkende toespraak eindigend met het verhaal van Orpheus en Euridice. Orpheus mag niet omkijken naar Euridice wanneer hij haar uit de onderwereld gehaald heeft. De parallel met het paradijselijke Spitsbergen was zo'n  beetje dat je er wel naar toe mag, maar eigenlijk ook niet, want je verstoort alleen al door je aanwezigheid erg veel. Ik vroeg er Ramsey later naar en hij was ook naar de Orpheus en Euridice-uitvoering bij paleis Soestdijk geweest, waarin Hylke meespeelde. Ook hij vond toen, net zoals ik, de scène waarbij de wit gemaskerde koorzangers zomaar  uit het donker zingend opdoemen, het meest indrukwekkend.
Voor mij is deze reis dubbel bijzonder. Ik was al vaak op Spitsbergen voor het onderzoek en Els was er drie keer bij, en deze reis was sowieso  heel erg mooi. Maar door de aanwezigheid van de ministers en politici die aan nieuwe klimaatverdragen werken, krijgt ons onderzoek op de Noordpool gelukkig veel  maatschappelijk gewicht. En het tweede: vanaf overmorgen, maandag, werk ik nog 1 dag in de week tot aan mijn AOW pensioendatum,1 juni 2016voor de VU. (En vrijdag 24 juni 15.45 afscheidscollege op de VU!).  Dan is deze expeditie reis natuurlijk een supermooie afronding.


Vrijdag 28 augustus, Longyearbyen, Spitsbergen

spitsbergendigicardjelte2Ik ben zojuist teruggekeerd van een supermooie bootreis naar het Oosten van Spitsbergen, met de  Nederlandse SEES expeditie. Geen internet en telefoon aan boord, dus pas nu een berichtje.
Een gezelschap van zo’n 50 wetenschappers, waaronder weerman Peter Kuipers Munneke. We begonnen de reis met slecht weer, wolken, regen en een zeer zware deining. Het schip rolde. Sommigen stonden aan de reling vergeefs ‘een frisse neus’ te halen, anderen konden nog net het toilet halen. De scheepsarts zei dat hij mensen had gezien die groen zagen, dat had hij nog nooit meegemaakt. Ik behoorde tot de gelukkigen die liggend in bed, er doorheen sliepen. Daarna werd het weer beter. Het was erg enerverend om daarna ijsberen te zien, maar landen met een rubberboot op een plaats aan de kust waar ijsberen zijn gespot, gaat dan niet door. Er is erg veel en uiteenlopend onderzoek gedaan, in de zee, op gletsjers en op de toendra. Ik zelf vond dat een poolplantje dat aan de relatief warme westkant van Spitsbergen bloeit en zaad vormt, aan de koude oostkant vooral broedknollen vormt, die afvallen  en waaruit weer jonge plantjes groeien. We maakte lange dagen, overdag landingen en onderzoek aan land. Wanneer dat door ijsberen niet kon, waren en lezingen, briefings en recaps. En ’s avonds ook weer lezingen. Om half twaalf ’s avonds als een blok in slaap gevallen.
Ik ben veel collega’s en vrienden tegen gekomen die ik kende van andere arctisch onderzoek en reizen. Veel gesprekken gevoerd aan de bar en ervaringen uitgewisseld. Het is echt een van mijn mooiste reizen ooit geworden. Het duizelt nog in me van beelden, geluiden en indrukken. De zwemmende ijsbeermoeder met twee cubs, de ademstoten van walvissen in de poolzee. De prachtige herfstkleuren van de toendravegetatie, het geluid van de drieteenmeeuwen bij de vogelrotsen en het geronk en gestamp van de  scheepsmotoren in de machinekamer.
Vanmiddag in Longyearbyen een indrukwekkend symposium bijgewoond met onze minister van buitenlandse zaken Bert Koenders, zijn Noorse collega,  minister of foreign affairs,  de NL ambassadeur in Noorwegen en de Noorse ambassadeur in NL, en nog eens de burgemeester van Longyearbyen en nog veel meer hoge ambtsdragers. Ramsey Nasr hield een zeer indrukwekkende rede.

hartelijke groeten van

Jelte