jelte roode

Kracht en broosheid

In de zon
achter een haag
Jelte,
wankel en onzeker
spelend,
met een sigaartje in de mond
eens zo stoer
nu zo broos
wie had ooit gedacht
jij sterke
dat ik jou, nu schragen zou.

Stilstaand , kijkend naar je handen
waar mijn hand in jou verzuipt,
in een flits
beseffen we beiden
wat voor moois
je allemaal hebt gemaakt
spelend
glijdt een glimlach langs je mond
langzaam verder.

gebogen
met een briesje
door je grijze haar
jij, stoere sterke
achter een gesloten haag.

Schuifelend
nog even in de zon
vrolijk
doe je een vogel na
trillend spannen je lippen je mond
je lacht
net als vroeger
met die twinkeling in je ogen
en die donkere schalkse blik

veel gedragen
nooit geklaagd
Jelte, jij lieve sterke
langzaam
met een licht briesje
voer je weg ,
verder en verder.
nog even in de zon
totdat, ik je niet meer schragen kon.

Theun Roode, 29 augustus 2011